که چی نی حشک دردم تا قیامت

گرت پاییز غم کل شاخ و بلگم

دما تو ژلم و زردم تا قیامت

روز و شب ياد تو هستم چگني                                       عشق تو بر دل و جانم چگني

داغ من تازه شده، تشنه ديدار توام                                  همه جا در پي نامت به نگاهم چگني

اسم من پاک شد از خاطر ايلم به گمان                             گرچه من هستم هنوز زنده به يادت چگني

از تبار لرم و گم شده کوچ اراک                                        منم آن کودک جا مانده ز ايلت چگني

بر سر کوه شدم همچو ديار پدري                                     تا که از سر نرود حال و هوايت چگني

بر سر "شرشر"^۱ روانم در خيالم "ناوه کش"^۲                        تا بشويم اشک هايم ز فراغت چگني

سالها در غربتم، جايم "شتر خان"^۳ بوده است                     همچو آئين پدر در غارهايت چگني

بر لب کسري شده جاري، سخن و شعر لري                      چه کنم عشق دگر نيست مرا غير ديار چگني

۱- شرشر نام چشمه ایست در منطقه زندگی چگنی های اراک

۲- ناوه کش نام روستایی در چگنی است که دارای سرابی است

۳- شترخان (شتر خانه) نام منطقه ایست در اراک که ایل چگنی از غارهای آن بعنوان سرپناه استفاده می کرده است

وارگه تمدار بیت جایی بود برای آشنایی من با ادبیات غنی لرستان. شاید کمتر از یکسال است که برای اولین بار به سرزمین اجدادی پس از ۲۵۰ سال غربت پا گذاشته ام. اما احساس تعلق به این سرزمین باعث می شود که همواره لرستان در ذهنم باشد. خیلی خوشحالم که در کنار دوستان و برادران بزرگوارم در وارگه تمدار بیت شرکت کردم. از حضور دوستان عزیزم احد چگینی     عابد میرزاییان چگنی         ابراهیم خدائی    مهدی ویسکرمی       مجید چگینی       حیدر میرانی بیرانوند      و      سعید چوبینه در این سفر بسیار لذت بردم. و چند نکته از احساسم در این وارگه بیان کنم:

۱- دوستانی که اشعار بختیاری می خواندند برای من بیشتر قابل فهم بود

۲- خیلی دوست داشتم اشعار عابد میرزاییان چگنی را کامل متوجه شوم

۳- وقتی احد چگینی شعرش را می خواند هیجان سراسر وجودم را فرا گرفته بود

۴- از اینکه نمیتوانم لری صحبت کنم دلم میگرفت.

۵- و اکنون احساس میکنم دوباره متولد شده ام و زبان باز خواهم کرد اما اینبار به لری